Dzisiaj chciałbym przedstawić bardzo wyjątkową ulicę, tym bardziej w czasach okupacji - Aleję Szucha. W związku z tematem lat '30, na uwagę zasługuje gmach przedwojennej Najwyższej Izby Kontroli Państwa (obecnie Ministerstwo Spraw Zagranicznych) oraz Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (obecnie pełni tą samą funkcję - Ministerstwa Edukacji Narodowej). Na zdjęciu widoczne oba gmachy:

Oba monumentalne obiekty oddane zostały do użytku w latach '30. Gmach po prawej (słynna Al. Szucha 25) został stworzony przez architekta Zdzisława Mączeńskiego...

...w stylu zwanym "nowym klasycyzmem". Najbardziej charakterystycznym jego elementem jest olbrzymi portyk, przypominający bramę triumfalną, przez który wchodzi się na jeden z dwóch dziedzińców. Nad portykiem znajduje się wyrzeźbiony orzeł, przypominający troche "hitlerowską wronę":

Podczas okupacji budynek mieścił siedzibę Tajnej Policji Państwowej (Gestapo), natomiast gmach NIKP stał się siedzibą Policji Porządkowej - Ordungspolizei. W podziemiach gmachu przy Strasse der Polizei , jak zwała się ulica w latach 1941-45 katowano tysiące Polaków, zazwyczaj przywożonych z Pawiaka. Rozmiar popełnionej zbrodni obrazuje ilość znalezionych w podziemiach prochów ludzkich - 5 578 kg (ok. 5,5 tony)! Po wojnie utworzono Izbę Pamięci ukazującą cele z krwią na ścianach, sprzęt wykorzystywany przez Gestapo, m.in. radio zagłuszające krzyki dobiegające z gabinetu, czy cele bez okien - tzw. "tramwaje". Naprawdę warto to zobaczyć, by uświadomić sobie jak Polacy cierpieli za wolność naszej ojczyzny. Ostatnio Izba przeszła porządny remont, przez co stała się małym multimedialnym muzeum. Więcej szczegółów na: http://pl.wikipedia.org/wiki/Aleja_Szucha W latach '60, podczas badań pomieszczeń znaleziono wyryty napis:

Słyszałem od przewodnika, że pracownicy ministerstwa korzystają z przedwojennych mebli gmachu, z których korzystali także gestapowcy, lecz czy jest to prawda? Poniżej tabliczka z numerem obiektu i numerem komisariatu policji:

Dodam jeszcze, że naprzeciwko znajduje się dom mieszkalny wzniesiony w 1931 roku dla oficerskiej Spółdzielni Mieszkaniowo-Budowlanej "Proporzec", zwany stąd nieoficjalnie - "domem generalskim". 2 kwietnia 1939 roku w mieszkaniu na trzecim piętrze popełnił samobójstwo Walery Sławek, trzykrotny premier i marszałek Sejmu, najbliższy współpracownik Józefa Piłsudskiego. Po przegranej walce z prezydentem Ignacym Mościckim o schedę polityczną, stracił wszystkie stanowiska. O godz 20.45 (to godz. śmierci marszałka 12 maja 1935 roku) Sławek strzelił sobie w głowę z browninga. Zmarł następnego dnia w szpitalu. Pochowano go w alei głównej Cmentarza Wojskowego na Powązkach. Poniżej fotografia domu:

Pozdrawiam! Troche się dzisiaj rozpisałem...