Olbrzymie wrażenie zrobił na mnie widok ulicy Waliców, od strony skrzyżowania z Grzybowską. Jest to najlepszy przykład, że znaki ostatniej wojny są w Warszawie bardzo dobrze widoczne. W resztkach oficyn, kamienicy pod numerem 14, mieszkał przedwojną żydowski dziennikarz i fotograf Menachem Kipnis, natomiast w czasie okupacji, gdy kamienica znalazła się w granicach getta - poeta Władysław Szlengel. Jego wiersze wygłaszane były w gettowej kawiarni "Sztuka" na ulicy Leszno 2. Poeta zginął w maju 1943 roku.W tym samym roku, po likwidacji "małego getta" w domu ukrywała się grupa Żydów, m.in. dr. Edward Reicher:

Niesamowity widok:

Ulica Waliców została wytoczona w 1769 roku jako arteria dla raczkującego wówczas przemysłu jurdyki Waliców - głównie cegielni i browarów. Nazwa wywodzi się od nazwiska wojewody rawskiego Bazylego Walickiego, właściciela krótko istniejącej jurdyki na rogu Chłodnej. Po 1870 roku ulicę zabudowano trzypiętrowymi czynszówkami, w których zamieszkało głównie społeczeństwo żydowskie. 

Dalej Waliców 12:

... i numer dziesięć:

Poniżej bardzo wymowne ujęcie od strony ulicy Pereca:

Przypominam o nowej sondzie - Zapraszam do głosowania. Pozdrawiam!