Blog > Komentarze do wpisu

Ucząc się od poety

W nawiązaniu do ostatnich wpisów chciałabym zacytować fragment utworu Edwarda Stachury „Msza wędrującego”. Proszę, przeczytaj go. Nawet jeżeli nie przepadasz za poezją, nawet jeżeli uważasz, że poeci to „duże dzieci, które każą wierzyć nam, że miłość nie przemija, że miłość wiecznie trwa”, nawet jeżeli uważasz, że swoją przygodę z poezją, maści wszelakiej, zakończyłeś na egzaminie maturalnym i wtedy obiecałeś sobie, że już „nigdy więcej”, przeczytaj ten fragment, proszę. W tych kilku wersach zawarte jest to, czego opisanie zajęłoby mi co najmniej trzy strony maszynopisu, a i tak zapewne nie byłabym ująć tego tak dosadnie.

Żyć z celem?
Z jakim celem?!
Czy życie ma jakiś cel?
Życie oczywiście ma sens, będąc sensem samo w sobie, ale celu nie ma!
Po co nam to?!
Gdyby życie miało jakiś cel - dokąd by ten cel prowadził?
Gdzie kończą się wszystkie ściany?
Na rogu!
Dokąd prowadzą wszystkie cele?
Do grobu!
Oto docelowy cel wszystkich celów!

Życie oczywiście nie ma celu.
Życie oczywiście nie ma grobu.
Życie JEST!

Pisząc o sukcesie, wiedziałam, że wiele osób identyfikuje go z osiąganiem celów. Zawodowych, prywatnych etc. Zdawałam sobie również sprawę, że z czasem pojawia się pytanie o sens tego wszystkiego, o sens życia. To ważne pytanie, bo może nas zaprowadzić w miejsca, o których istnieniu nawet nie wiedzieliśmy. Jednak układając sobie plany na przyszłość, analizując sukcesy i porażki z przeszłości, nie możemy zapominać o życiu. A prawdziwe życie toczy się tylko tu i tylko teraz. Niestety bardzo często o tym zapominamy, ja też nie jestem wyjątkiem. Pamiętaj, „życie JEST”, nie „było” i nie „będzie”.

Polecam Twojej uwadze całą „Mszę wędrującego”.  Tym, którzy lubią poezję śpiewaną, polecam wykonanie Anny Chodakowskiej. Przeczytajcie, przesłuchajcie, zastanówcie się nad treścią, uczcie się od poety. Wnioski mogą Was nieco zaskoczyć, ale przecież o to w tym chodzi. Żeby „podważyć niepodważalne” i znaleźć to prawdziwe, nieprawdaż?



czwartek, 07 sierpnia 2014, ravaume
Tagi: poeci wiersz

Polecane wpisy

  • Wszyscy kłamią

    Pamiętam swoją fascynacje Paktofoniką. Pamiętam ten szok po samobójczej śmierci Magika. Pamiętam, jak mówiło się o ich utworach, że są poezją z blokowisk. Po dz

  • Nieoczekiwany sukces

    Nawiązując do tego sukcesu, o którym pisałam.. czy coś dobrego co nam się przydarzy w życiu, do czego dążyliśmy ale stało się bez naszego udziału też jest sukce

  • Sukces

    Czym jest sukces? Jest decyzją jakiejś grupy osób, że coś jest dobre. Zapewne od swoich pierwszy kroków postawionych na szkolnym korytarzu słyszałeś, że nauka t

  • Felicitas

    wiatr losu rozwichrzył mi myśli grad godzin poznaczył me ciało żar serca spopielił mą duszę a ja nadal wołam – „Za mało!” rzeka zalała me

  • O przyjaźni

    BEZ CIEBIE NIE JESTEM   Nie chcę żyć bez ciebie mój przyjacielu tylko ty potrafisz zebrać moje szczątki istnienia tak bardzo chcę byś ze mną został już do